#PLUSY I MINUSY

Legia wygrała 3 raz z rzędu w lidze i umocniła się na pozycji lidera. Trener Berg zaryzykował i do walki przeciwko chorzowianom posłał drużynę w bardzo eksperymentalnym zestawieniu. Eksperyment powiódł się. Pacjent nie tylko przeżył, ale i zasłużenie zainkasował komplet punktów.

Mistrzowie Polski wykonali kolejny krok ku odzyskaniu Pucharu Polski. Wprawdzie dopiero po dogrywce, ale jednak pewnie pokonali Pogoń Szczecin 3-1. Nie był to wielki mecz w wykonaniu legionistów, w ich grze brakowało dynamiki i skuteczności, ale też mogliśmy obejrzeć przynajmniej kilka akcji, po których ręce same składały się do oklasków. Żaden z „wojskowych” jednak się szczególnie nie wyróżnił.

To był typowy mecz na 3W – wyjść, wygrać, wrócić. Przemeblowani legioniści na boisku ostatniego w tabeli Zawiszy zagrali na pół gwizdka, a i tak pewnie wywieźli 3 punkty. Wystarczył do tego przyzwoity występ w pierwszej połowie spotkania, a w efekcie dwubramkowe prowadzenie. Po przerwie to gospodarze osiągnęli przewagę, ale byli w stanie strzelić tylko jednego gola.

Legia wygrała 8 raz z rzędu w europejskich pucharach i praktycznie zapewniła sobie awans z grupy Ligi Europy. Na drodze mistrzów Polski stanął tym razem ukraiński Metalist, ale i gracze z Charkowa nie byli w stanie zatrzymać świetnie dysponowanych „wojskowych”. A jak wypadli poszczególni zawodnicy z Warszawy?

Mówi się, że jest lepiej, że już umiemy połączyć grę w pucharach z ligą, ale przecież wciąż zdarzają nam się trudne do wytłumaczenia wpadki. W tym sezonie Legia wygrywa niemal wszystko w Europie. Za to traci więcej punktów w lidze niż przed rokiem. Wygląda na to, że coś za coś. W Gliwicach to było właśnie za coś.

Legia odniosła 7 z rzędu zwycięstwo w europejskich pucharach. Trabzonspor był niewątpliwie najbardziej wymagającym z dotychczasowych rywali, a co za tym idzie wygrana przyszła mistrzom Polski z największym trudem. Wynik cieszy, ale jeszcze bardziej obiecujący był sposób, w jaki „wojskowi” radzili sobie z przeciwnikiem przez 2/3 spotkania. A gdy zabrakło sił, pokazali mistrzowski charakter.

Maciejowi Skorży można zarzucić wiele, ale w organizowaniu gry destrukcyjnej jest prawdziwym mistrzem. Niewątpliwie też odrobił pracę domową i wzorowo przygotował swoich zawodników do starcia z Legią. W ofensywie było już kiepsko, a zdobyte bramki zawdzięczają indywidualnym błędom obrońców „wojskowych”. Mistrzowie Polski też nie błyszczeli w ataku, ale determinacją i siłą fizyczną wyszarpali remis.

Mistrzowie Polski wykonali zadanie i bez większego wysiłku ograli 4-0 na wyjeździe legnickiego słabeusza z drugiej klasy rozgrywkowej. Ba, zrobili to nawet z nawiązką, bo celem był sam awans, a legioniści dołożyli do tego całkiem przyjemną dla oka grę i sporo bramek. Swoją 11 i 12 bramkę w sezonie zdobył Miroslav Radović.

Wystawianie ocen po takich spotkaniach, to prawdziwa przyjemność. Nie można bowiem szczególnie przyczepić się do któregokolwiek z zawodników, bo nawet ci, którzy zagrali nieco słabiej w ostatecznym rozrachunku świetnymi zagraniami uratowali swe noty. Legia to obecnie prawdziwa potęga w lidze, choć oczywiście nie dysponuje dwiema równorzędnymi jedenastkami. A jak wypadli ci, co zagrali w Krakowie?

Zgodnie z planem i zapowiedziami legioniści wywalczyli 3 punkty w spotkaniu z Lokeren. Natomiast wbrew oczekiwaniom ani Legia nie okazała się być taka mocna, ani Belgowie tacy słabi. Był to mecz dwóch równych drużyn, z których ta zwycięska okazała się być zdecydowanie lepsza piłkarsko i odrobinę taktycznie, a ta przegrana dobrze poukładanym kolektywem, niewygodnym, grającym wysoko i realizującym założenia trenera, który miał dobrze rozpracowanych mistrzów Polski.

Kiedy mistrz Polski traci 3 bramki w meczu, to nawet jak wygrywa, nie można być zadowolonym. Legia wprawdzie ograła Śląsk, ale trudno oprzeć się wrażeniu, że zagrała jedynie na pół gwizdka i niewiele zabrakło, by straciła punkty z dobrze grającymi przeciwnikami. To, że legioniści zdobyli komplet oczek zawdzięczają indywidualnościom, a nie dobrej grze zespołu.

Rekordowa seria wygranych na wyjeździe została zakończona. Legioniści ulegli Podbeskidziu 1-2 i choć nie wykorzystali wielu okazji, to można powiedzieć, że gospodarze wygrali zasłużenie. Mistrzowie Polski byli bowiem zdekoncentrowani, zdezorganizowani i nieskuteczni. Od bardzo dawna nie widzieliśmy tak rozleniwionej ekipy ze stolicy.

Wygrywanie takich meczów to prawdziwa przyjemność. Legia zagrała w ekstremalnie eksperymentalnym zestawieniu, w którym zagrało aż 5 zawodników, z których żaden nie miał nawet 5 meczów w Ekstraklasie. Korona miała kilka doskonałych okazji w pierwszej połowie i jedną fantastyczną już przy stanie 1-0, ale mimo tego przegrała „Wojskowymi”, którzy swe szanse wykorzystali. Mieszanka młodości z rutyną dała trenerowi oczekiwany efekt.

Takie spotkania nigdy nie są porywającymi. Zazwyczaj jest walka z rywalem i klimatem, często zakończona niepowodzeniem. Mistrzowie Polski jednak tę walkę wygrali i mogą jedynie żałować, że tylko jedną bramką, bo okazji, zwłaszcza w I połowie, nie brakowało. „Wojskowi” rozegrali ten mecz dobrze taktycznie (choć na kilkanaście minut II połowy stracili kontrolę nad meczem), rozsądnie gospodarowali siłami i byli świadomi swojej piłkarskiej wyższości nad przeciwnikami. Wygrana w Kazachstanie sprawia, że do rewanżu podejdziemy o wiele spokojniejsi.

Legia nabrała wiatru w żagle i trudno przypuszczać, by mistrzowi Polski będącemu w tak wysokiej formie ktoś w lidze był w stanie zagrozić. W Białymstoku legioniści zagrali wyśmienitą I połowę, po której powinni byli prowadzić przynajmniej dwukrotnie wyżej niż prowadzili i słabszą drugą część meczu, a i tak kontrolowali przebieg boiskowych wydarzeń. Co jednak ważniejsze, „wojskowi” zdobywali gole po pięknych akcjach, w ich grze widać automatyzm i nade wszystko pewność siebie.

Legioniści szybko podnieśli głowy po decyzji UEFA wykluczającej ich z gry o Ligę Mistrzów. Swoje rozgoryczenie przekuli w złość, a z tej złości wyszedł im bardzo dobry mecz i w efekcie rozbili beniaminka z Lubelszczyzny aż 5-0.

Po wspaniałym meczu z Celtikiem legioniści jedynie zremisowali u siebie z Górnikiem Zabrze 1-1. Trener Berg na to spotkanie wystawił jedynie dwóch zawodników z wyjściowego składu na bój z mistrzami Szkocji. Mimo tego, Legia była drużyną znacznie lepszą od ekipy ze Śląska i powinna była wygrać przynajmniej dwiema bramkami. Zawiodła jednak skuteczność.

W przedmeczowych rozmowach można było znaleźć optymistów, którzy zakładali skromną wygraną Legii. Choć nie brakowało też przewidujących prawdziwą klęskę. Mistrzowie Polski tymczasem roznieśli Celtic aż 4-1, a gdyby skończyło się np. 7-2, to też Szkoci nie mogliby mieć pretensji. Legioniści, choć nie ustrzegli się błędów, zagrali spotkanie, o którym będziemy wspominać latami.

W drugiej kolejce Legia odniosła premierowe zwycięstwo. Wygrana z „Pasami” była zasłużona, choć były momenty, że spotkanie mogło potoczyć się zupełnie inaczej. „Wojskowi” zagrali znów w „zmiksowanym” składzie, ale wyglądało to już znacznie lepiej niż w potyczce z GKS Bełchatów. Niemniej, błędy w obronie muszą niepokoić, bo to defensywa będzie kluczem do podjęcia skutecznej rywalizacji z Celtikiem.

Wreszcie zwycięska, wreszcie wysoka wygrana, wciąż nienajlepszy styl – oto Legia w meczu w Dublinie. Mistrzowie Polski pewnie ograli 5-0 ekipę świętego Patryka i awansowali do dalszej rundy eliminacji Ligi Mistrzów, gdzie czeka już słynny Celtic Glasgow. Czy są powody do optymizmu? Zapraszamy do analizy i oceny występów poszczególnych zawodników.

Trzy oficjalne mecze bez zwycięstwa w sezonie 2014/15, a każdy z nich gorszy od poprzedniego. Spotkania przeciwko GKS-owi nie dało się oglądać. Legioniści, podobnie jak w starciu z St. Patrick`s, nie mieli żadnego pomysłu na grę. Prowadzili ją chaotycznie, brakowało współpracy nie tylko między formacjami, ale i wzajemnej asekuracji w nich. Pomieszanie z poplątaniem.

Legioniści słabo zainaugurowali sezon 2014/15 i ledwie zremisowali 1-1 z mistrzem Irlandii. Amatorzy z Zielonej Wyspy długo prowadzili przy Łazienkowskiej. Dopiero w końcówce, gdy zabrakło im sił, Legia przycisnęła i stworzyła sobie kilka dogodnych sytuacji strzeleckich. W doliczonym czasie gry remis uratował Miroslav Radović. Ale tak on, jak i pozostali koledzy zawiedli. Niemal wszyscy. Przyjrzyjmy się grze poszczególnych legionistów.

Już za moment legioniści rozpoczną nowe rozgrywki, ale poniżej prezentujemy ostatnie podsumowanie minionej rundy. Legia w rundzie wiosennej sezonu 13/14 rozegrała 15 meczów (w porównaniu, jesienią było ich 35). W barwach mistrzów Polski wystąpiło 22 zawodników (jesienią 26). Redakcja LL! ponownie wystawiła noty piłkarzom za wszystkie spotkania. Zapraszamy do zapoznania się z opracowaniem statystycznym średnich ocen całego zespołu, poszczególnych zawodników, również z podziałem na mecze.

Legia ograła wicemistrzów z Poznania 2-0 i pewnie potwierdziła swoją dominację w lidze, choć to wcale nie był dobry mecz w wykonaniu warszawiaków. Warto jednak wziąć pod uwagę, że przystąpili do niego po tygodniowym świętowaniu, a Lech przyjechał do Warszawy bardzo zmobilizowany i zagrał przyzwoite zawody. Mistrzowie Polski to jednak dziś lepsza drużyna od poznaniaków, posiadająca też więcej klasowych zawodników.

W Szczecinie Henning Berg postawił głównie na zmienników. Niektórzy witali się z Ekstraklasą, inni żegnali. Można by w skrócie powiedzieć, że zmiennicy nie zawiedli. Przede wszystkim wygrali i nie dali sobie strzelić bramki. Już za to temu zespołowi należą się brawa. Oceniając indywidualnie już tak różowo nie jest.

Dzięki remisowi Lecha z Pogonią, legioniści już w sobotę zostali mistrzami Polski. Spotkanie przeciwko Ruchowi miało być jedynie okazją do potwierdzenia mistrzowskiej klasy. Ruch jednak nie miał zamiaru ułatwiać zadania podopiecznym Henninga Berga i rozegrał dobry mecz. A "wojskowi"?

Legia idzie jak burza. Dzięki porażce Lecha i wygranej w Zabrzu jest już właściwie mistrzem. Zwycięstwo cieszy, choć samo spotkanie trudno sklasyfikować. „Wojskowi” zagrali bowiem bardzo nierówno. Były okresy słabej gry (początek i końcówka), zupełnie niezłej (po przerwie) a były też piorunujące (ostatni kwadrans przed przerwą). Niełatwo też określić, który z naszych piłkarzy był w tym spotkaniu najlepszy.

Przed meczem dało się usłyszeć głosy kibiców, że przydałoby się wreszcie wysokie zwycięstwo, choć Wisła, po wygranej 5-0 z Pogonią, wydawała się być na fali wznoszącej. Okazało się jednak, że zmiażdżenie „portowców” było tylko wypadkiem przy pracy, a podopieczni Franciszka Smudy szybko osiągnęli poziom, do którego w ostatnim półroczu przyzwyczaili swych sympatyków. A Legia? Legia zaimponowała formą godną mistrzów. Nikt nie zasłużył na minusa.

Szósty wygrany mecz z rzędu był najsłabszym w wykonaniu Legii od bardzo dawna. Dość powiedzieć, że oglądając poczynania mistrzów Polski zmagających się ze słabiutką Lechią przez dłuższy czas remis wydawał się być wartościowym wynikiem. Zawiedli niemal wszyscy legioniści, ale też duże pretensje można mieć do trenera Berga, który mocno przekombinował ze składem. Na szczęście jednak Legia nauczyła się już wygrywać i takie spotkania.

Legia odniosła 5 zwycięstwo z rzędu i zachowała bezpieczną przewagę nad wiceliderem z Poznania. Mistrzowie Polski nie zagrali wielkiego meczu, ale pewnie wygrali z dzielnie poczynającym sobie beniaminkiem. Podczas oglądania tego spotkania, choć wielokrotnie zagrania legionistów irytowało, a sytuacji podbramkowych było niewiele, miało się jednak tę pewność, że piłka w końcu wpadnie do bramki gości.