#PLUSY I MINUSY

Za mecz w Zabrzu drużyna Legii Warszawa jako całość zdecydowanie zasłużyła na minusa. Trudno znaleźć jakiekolwiek usprawiedliwienie na to, że zespół, prowadząc 2-0, dosłownie staje i pozwala, by przeciwnik strzelił trzy bramki. Niektórzy zawodnicy solidnie zapracowali w tym spotkaniu na minusy, ale można także dostrzec kilka pozytywnych aspektów w grze legionistów. Zapraszamy na plusy i minusy po pucharowym meczu z Górnikiem Zabrze.

Mecz z Piastem nie miał większej historii i pewnie już większość zapomniała. Pora jednak dokonać szczegółowej analizy gry każdego zawodnika Legii. Nikt nie zawiódł na całej linii, nikt nie zasłużył na tytuł zawodnika meczu, ale kilka plusów i minusów wystawiliśmy.

W meczu ze Słowakami piłkarze Legii wiedzieli jak duża odpowiedzialność na nich ciąży. Awans do fazy grupowej europejskich pucharów to przecież cel minimum, który przed nimi stawiają władze klubu. Zawodnicy Besnika Hasiego mieli też świadomość o jak duże pieniądze grają i chyba to spowodowało, że przy Łazienkowskiej nie zobaczyliśmy żadnych fajerwerków. Była jednak solidna gra, jasno określony cel, kilka niewykorzystanych okazji i kilka błędów w obronie.

Dominacja Legii w Płocku nie podlegała żadnej dyskusji. "Wojskowi" utrzymywali się przy piłce przez zdecydowaną większość meczu i choć zapomnieli wyjść na boisko na pierwsze 10 minut, to później dokonali sztuki, której nie oglądaliśmy już bardzo dawno - strzelili trzy bramki i przechylili szalę zwycięstwa na swoją stronę. Po tym meczu z czystym sumieniem możemy wystawić zdecydowanie więcej plusów niż minusów.

Choć w środę legioniści robili absolutnie wszystko żeby przegrać mecz z Trencinem, to w końcu doszli do wniosku, że strzelanie bramek jest całkiem przyjemne i zdobyli gola, po którym wymęczyli zwycięstwo. Piłkarze męczyli się na boisku, my na trybunach i przed telewizorami, ale sukces pozostaje sukcesem. Zapraszamy zatem na analizę tej drogi przez mękę.

Początki zawsze bywają trudne i nie ma co wpadać w panikę, ale gra, a raczej brak gry Legii Warszawa może nieco niepokoić kibiców. Mecz ze Śląskiem to kolejne spotkanie, jakie naprawdę cieżko było oglądać. Na trybunach kibice mimo nie najlepszej frekwencji zrobili niesamowity ogień, który docierał wszędzie tylko nie na boisko - tam temperatura nie podnosiła się praktycznie w ogóle. Zapraszamy zatem na analizę tego zimnego i nieprzyjemnego spotkania.

Najważniejsze, że zadanie zostało wykonane. Co prawda od patrzenia na jego wykonywanie momentami bolały oczy, ale koniec końców legioniści zameldowali się w 3. rundzie eliminacji. Zapraszamy na podsumowanie tego złego spotkania o dobrym rezultacie.

Legioniści po prostu uwielbiają nas zaskakiwać. Najpierw każdy był zdziwiony tym, że mimo wszystko potrafią grać w piłkę, potem wszystkich zszokował fakt, jak łatwo można roztrwonić cały swój wysiłek i w meczu, w którym do przerwy spokojnie dało się prowadzić 3-0, bronić się przed porażką. Zapraszamy zatem na podsumowanie gry naszych specjalistów od zadziwiania kibiców.

Powiedzmy to sobie wprost – na grę Legii na razie nie da się patrzeć. „Wojskowi” po raz kolejny dali popis swoich umiejętności i wymęczyli remis z drużyną, której nazwy nikt nie potrafi nawet dokładnie wymówić. Były jakieś iskierki nadziei, ale zaraz zalała ją fala nieporadności i beznadziejności. Zapraszamy na analizę tego mdłego jak przedszkolny kalafior spotkania.

Można było się spodziewać, że „Wojskowi” przegrają mecz o Superpuchar, ale chyba nikt nie podejrzewał nawet takich rozmiarów porażki. Piłkarze Legii zagrali tragicznie, zbierając najwyższe baty u siebie od wielu lat. Zapraszamy więc na analizę tego historycznego blamażu.

Cel w meczu z Pogonią był jeden i legioniści zrealizowali go w stu procentach. Piłkarze najpierw strzelali bramki, a potem strzelały już tylko korki od szampanów. Zapraszamy zatem na analizę meczu, który zapewnił nam podwójną koronę.

Do Gdańska jechaliśmy z nastawieniem pozytywnym jak nigdy, a skończyło się jak zawsze. Stanisław Czerczesow ze sprawnie działającego samochodu postanowił wyjąć silnik i był całkiem zdziwiony gdy zobaczył, że auto nie chce jechać. Po Legii za to przejechali się nasi przeciwnicy, którzy sprawili, że Gdańsk już nie pierwszy raz stanął nam ością w gardle. Zapraszamy zatem na podsumowanie tego wiekopomnego wyjazdu.

Przyjezdni niesamowicie spięli się na to spotkanie i konsekwentnie pompowali balonik, który w niedzielny wieczór spektakularnie przebili legioniści. Nie będzie przesadą stwierdzenie, że „Wojskowi” zagrali najlepszy mecz w tym sezonie, znacząco przybliżając się do zdobycia upragnionego tytułu. Zapraszamy na analizę gry naszych piłkarzy, którzy już jutro mogą założyć sobie na głowę mistrzowską koronę.

Finał Pucharu Polski zdecydowanie nie należał do najpiękniejszych, ale chyba nikt nie przyszedł na mecz wyłącznie dla piękna futbolu. Spotkanie z Lechem było rozgrywane pod olbrzymim ciśnieniem, lecz legioniści wytrzymali je i sprawili, że Puchar po raz 4 w ciągu ostatnich 5 lat powędrował do Warszawy, a Stadion Narodowy znowu stał się największą na świecie obieraczką do ziemniaków.

Jeśli jest ktoś, kto nie uczy się na własnych błędach, to z pewnością Legia Warszawa. „Wojskowi” w Lubinie mogli zupełnie wyklarować ligową sytuację, a po czwartkowym blamażu pozostało nam wszystkim jeszcze mnóstwo nerwów. Jeśli macie w sobie coś z masochisty, zapraszamy na jeszcze większą dawkę zdenerwowania spowodowaną analizą ostatniego wyjazdu.

Po bardzo słabym występie w Chorzowie i zszarganiu nerwów kibiców, legioniści odwdzięczyli się gładkim i miłym dla oka zwycięstwem nad Cracovią. „Wojskowi” zaprezentowali się o klasę lepiej od swoich rywali tłukąc ich aż 4-0 (choć po raz kolejny wynik mógł być dużo bardziej okazały) i pewnie przeskoczyli kolejną przeszkodę na drodze do upragnionego Mistrzostwa Polski.

Powróciły stare koszmary sprzed roku, gdzie w Chorzowie straciliśmy punkty w bardzo słabym stylu. Choć legioniści weszli w mecz naprawdę nieźle, to z minuty na minutę było coraz gorzej, by wreszcie zakończyć rozpaczliwym wybijaniem piłki spod własnej bramki. Zapraszamy na analizę tego mało chwalebnego spotkania.

Choć piątkowa wygrana nie smakowała równie dobrze jak ta sprzed miesiąca, to mimo wszystko wypada ją docenić. Co prawda gdyby spotkanie skończyło się wynikiem 5-0 nikt z gości nie mógłby mieć specjalnych pretensji, ale trzy punkty zawsze pozostaną trzema punktami. Lepiej brzydko wygrywać niż pięknie przegrywać, a zwyciężać z Lechem i odskakiwać w tabeli Piastowi jest już w ogóle fajnie. Zapraszamy zatem na analizę tego cennego zwycięstwa.

Biorąc pod uwagę ostatnią serię remisów Pogoni, raczej nie było sensu nastawiać się na wybitny spektakl. Mimo wszystko tak słabego poziomu u legionistów nie spodziewał się chyba nikt, bo drużyna zagrała bez jakiegokolwiek pomysłu na grę. Zapraszamy więc na analizę tego chaosu.

Wyjazd do Bydgoszczy był jak egzamin z przedmiotu, który absolutnie nikogo nie interesuje – trzeba go było po prostu zaliczyć, choć ani studentów, ani wykładowcy sposób w jaki się to stanie specjalnie nie obchodził. Był to ostatni tego typu test, bo w tym momencie sezonu taryfa ulgowa definitywnie się skończyła. Zapraszamy na analizę ostatniego spotkania pozbawionego i kibiców i emocji.

Chyba nie ma nikogo, kto wyszedłby z meczu z uśmiechem na ustach. 3 słupki pozostawiły bardzo duży niedosyt i obawy o mecz wicelidera, które na szczęście okazały się zupełnie nieuzasadnione. Mimo bardzo przeciętnej gry legionistom udało się powiększyć przewagę nad resztą stawki pościgowej, co pozwoliło nam wszystkim nieco ochłonąć. Zapraszamy zatem na spokojną analizę pojedynku z Lechią.

Potrzeba było 3,5 roku żeby wygrać w Poznaniu, ale dla takiego meczu warto było czekać. Legia absolutnie zdominowała Lecha i stosując zasadę trenera Wójcika: „Masz frajera to go duś, jak się zesra to go puść” odniosła niezwykle cenne zwycięstwo. 2-0 jest i tak najniższym wymiarem kary – zapraszamy więc na analizę sobotniego procesu karnego.

Nie ważne jak mężczyzna zaczyna, ale jak kończy. Jeszcze lepiej jest jednak, gdy i początek i koniec swoich działań ma naprawdę dobry. Legioniści szybko nadpruli worek z golami, a w drugiej połowie rozerwał się on na dobre. Zapraszamy zatem na analizę środowego rozpruwania Zawiszy.

Po raz kolejny możemy powiedzieć, że lepiej brzydko wygrywać, niż przyjmować najpiękniejszą nawet porażkę. W Krakowie legioniści wykonali swoje zadanie, chociaż styl w jakim to osiągnęli może pozostawiać wiele do życzenia. Zapraszamy zatem na tradycyjne pomeczowe plusy i minusy.

Oglądając sobotnią rywalizację Legii z Górnikiem można było odczuć poważny dysonans poznawczy. Z jednej strony niemoc i bicie głową w mur w pierwszej połowie, z drugiej nakrycie rywala czapką i kontrolowanie spotkania. Zapraszamy zatem na analizę tego pomieszania zmysłów.

W spotkaniu z Termaliką nasi piłkarze naruszyli wszelkie możliwe normy piłkarskie i estetyczne. Napisać, że zagrali słabo, to nic nie napisać. W tak tragicznej dyspozycji legioniści nie byli od 6 lat, zatem mamy nadzieję, że chłopaki wyszaleli się na tyle, iż sprawa beznadziejnych meczów jest załatwiona przynajmniej na dekadę. Zapraszamy zatem na podsumowanie najgorszego meczu od kilkudziesięciu miesięcy.

„Jestem trenerem, nie matematykiem” - powiedział na konferencji pomeczowej Stanisław Czerczesow. Spotkanie raczej nie zachwyciło, ale my jesteśmy kibicami, nie koneserami sztuki, zatem na zdobycz punktową i sytuację w tabeli narzekać nie możemy. Narzekać nie, analizować owszem, zatem zapraszamy do pochylenia się nad analizą poczynań naszych piłkarzy.

Wracając z Lubina można było odczuć dysonans poznawczy – z jednej strony cała liga zagrała pod nas co nareszcie wykorzystaliśmy, z drugiej zaś styl w jakim legioniści zdobyli komplet oczek, był zdecydowanie daleki od ideału. Lepiej jednak brzydko wygrywać niż pięknie godzić się z porażką – zapraszamy więc do analizy tego mało urodziwego zwycięstwa.

Mordercze treningi, twarda ręka trenera Czerczesowa i dobre transfery – wszystkie te elementy złożyły się na to, że Legia Warszawa nareszcie zaczęła grać w piłkę. Jedna jaskółka wiosny nie czyni, ale początek rundy pozwala patrzeć na grę „Wojskowych” z optymizmem. Legia absolutnie zdominowała Jagiellonię, dając jej do powiedzenia mniej więcej tyle, ile trzy lata temu podczas pewnego incydentu z flagami.

Korona zaprezentowała oprawę „Poznaj nasze dwa oblicza” i do serca wzięli sobie to nasi piłkarze, bo pierwsza a druga połowa to kompletnie inny gatunek literacki. Najważniejsze jednak, że 3 punkty powędrowały do Warszawy – zapraszamy do lektury ocen tej dwubiegunowej wędrówki.